Του Άγγελου Προβολισιάνου
Μπορεί το γνωστό βιβλίο του Όργουελ να αποτελεί μία αλληγορία για την Οκτωβριανή Επανάσταση και τις πρακτικές που ακολούθησαν εξέχουσες (;) πολιτικές φυσιογνωμίες της ΕΣΣΔ, αλλά υπάρχουν κοινά σημεία που εφάπτονται πλήρως στην ελληνική πραγματικότητα, αντικατοπτρίζοντας αρκετά από τα μελανά της σημεία.
Σύμφωνα με το βιβλίο, λίγο πριν τα ζώα διώξουν κακήν κακώς τον τσιφλικά-ιδιοκτήτη της φάρμας, τα γουρούνια-πρωτεργάτες του κινήματος προσπαθούσαν να πείσουν στις συναθροίσεις τα υπόλοιπα ζώα για την αναγκαιότητα ενός νέου οράματος ζωής, σπάζοντας μια και καλή τις αλυσίδες τους.
Τότε λοιπόν, η ηγετική ομάδα ήρθε αντιμέτωπη με τη βλακεία και την απάθεια, καθώς αρκετά ζώα -αν και θετικά προσκείμενα στο κίνημα- πρόταξαν την υποταγή και το καθήκον προς το «αφεντικό», λέγοντας: «Το αφεντικό μας δίνει τροφή, αν έφευγε θα πεθαίναμε της πείνας».
Στην ελληνική πραγματικότητα αυτό παραλληλίζεται με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, αφού το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων αν και στηρίζει τη συγκυβέρνηση, ζητά πάση θυσία παραμονή στο ευρώ (με ποσοστό 74%), παραβιάζοντας ακόμα και τις κόκκινες γραμμές -με ποσοστό 45%- για να υπογραφεί σύντομα μια συμφωνία, έστω και με επώδυνα μέτρα.
Πώς είναι δυνατόν όσοι βίωσαν στο πετσί τους την εξαθλίωση των μνημονίων αυτά τα πέντε χρόνια, χάνοντας τη δουλειά, το σπίτι και την επιχείρησή τους, ναι μεν να στηρίζουν μία κυβέρνηση που για πρώτη φορά κάθεται από την άλλη μεριά του τραπεζιού και δεν χαϊδολογιέται με τον Γιούνκερ και τους ομοϊδεάτες του, αλλά την ίδια στιγμή να επιθυμούν την άτακτη υποχώρησή της από τη διαπραγματευτική αρένα, κάτι που θα σήμαινε κι άλλα αιματηρά μέτρα.
Η βλακεία και η απάθεια είναι χαρακτηριστικά στοιχεία του Έλληνα, αφού κανένας δανειστής, πιστωτής ή τοκογλύφος δεν επιδιώκει έναν έντιμο συμβιβασμό, πόσω μάλλον όταν ο «εταίρος» συνειδητοποιεί πως οι πολίτες μίας χώρας δεν στηρίζουν τους εκπροσώπους που εξέλεξαν για αυτόν ακριβώς το σκοπό, βάζοντας το στιλό στο χέρι της κυβέρνησης για να υπογράψει μέτρα χειρότερα κι από το mail Χαρδούβελη.
Κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει ποιο είναι και από πού προέρχεται αυτό το δείγμα των δημοσκοπήσεων, αλλά αποκρυσταλλώνει πλήρως την παθογένεια που διακατέχει την ελληνική νοοτροπία, όπου οι ίδιοι οι «ασθενείς» αντί να απαιτούν το αντίδοτο, ποθούν τη νόσο πιο πολύ από ποτέ. Έχουν εθιστεί στα ευρωπαϊκά δεσμά και είναι έτοιμοι να τα υπερασπιστούν με κάθε αντίτιμο, αφού το αφεντικό τους δίνει τροφή κι αν έφευγε θα πέθαιναν της πείνας…
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr