Του Θανάση Καρτερού
Πόση ακόμα φαντασία στο βρίσιμο, εφευρετικότητα στο στήσιμο, επιμονή στο ψήσιμο διαθέτουν τέλος πάντων; Και πότε θα επαληθευτεί η πάγκοινη σοφία ότι μπορείς να λες ψέματα σε λίγους για λίγο, σε πολλούς για πολύ, αλλά όχι και σε όλους για πάντα;
Δεν ξέρω και αμφιβάλλω αν ξέρει κανείς. Και μόνο σε μια βδομάδα να απαριθμήσεις τις δαγκωνιές, θα καταφύγεις στο ΚΕΕΛΠΝΟ για εφοδιασμό με αντιλυσσικούς ορούς. Τι θέλετε; Τα κυνικά για το Νοσοκομείο της Σαντορίνης; Για τα λόγια της Φωτίου; Για τα έσοδα του Αλεξιάδη; Για το παρελθόν του Τσίπρα; Για τα νήπια αριστερών γονέων; Για τις τηλεοπτικές άδειες -αυτό κι αν είναι!- που τόλμησαν οι αρμόδιοι να αποδώσουν με διαγωνισμό που δεν έμοιαζε καθόλου με τους διαγωνισμούς του παρελθόντος;
Αυτή η στρατηγική βέβαια που βάζει στη θέση της πολιτικής το υβρεολόγιο, της αντιπαράθεσης τα γαβγίσματα, του διαλόγου επί πραγματικού τον διάολο του φανταστικού, θα της κοστίσει πολύ της Ν.Δ. Αυτό είναι σίγουρο. Και στο ερώτημα αν αντέχουν ή δεν αντέχουν οι μεσαίοι χώροι τους και οι σκοτεινοί χοηφόροι τους -με εξαίρεση τους αδωνιστές, εννοείται- αυτή τη φρενίτιδα, υπάρχει κι αυτή η απάντηση: Αντέχουν δεν αντέχουν, θα το πιουν ώς το τέλος το ξινό ποτήρι που τους πρόσφερε ο όξινος Μητσοτάκης.
Διότι ο αρχηγός είναι παγιδευμένος στο κυνοκομείο που έστησε. Από την ηρεμία των πρώτων ημερών της βασιλείας του, αποφάσισε -ή τον αποφάσισαν- να περάσει σε τόνους υστερικούς. Να εφορμήσει κατά του Τσίπρα χωρίς φρένα. Έτσι που η μορφή να σβήσει κάθε περιεχόμενο της πολιτικής του – αν υπάρχει τέτοιο. Έτσι που το γάβγισμα να γίνει πολιτική. Το δάγκωμα στρατηγική. Το ψέμα αφήγημα, που θα το πιστέψουν σε λίγο και οι ίδιοι. Και το κόμμα του μεσαίου χώρου να θυμίζει όχλο που εξορμά για πογκρόμ.
Αυτή η επιλογή όμως, που τσαλαπατάει κάθε φύτρο πολιτικής, τσαλαπατάει ταυτόχρονα την οικονομία, την ομαλότητα, τη χώρα. Από τον στόχο να δείξει ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση ανωμαλίας, έχει περάσει στον στόχο να δημιουργήσει κατάσταση ανωμαλίας. Και έχει πάει τόσο μακριά σ’ αυτό ο μοιραίος Μητσοτάκης, που δεν μπορεί πια να γυρίσει πίσω. Και ξέρετε ποιο μάθημα δίνει η Ιστορία: Τα σκυλιά που ελευθέρωσε και αμόλησε θα τον φάνε. Θα το δείτε. Ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ όμως είναι να μη φάνε και τη χώρα…
πηγη Η Αυγή
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr