Το απόγευμα του Σαββάτου με έλουσε κρύος ιδρώτας. Μήπως έπαθε τίποτα ο Βαγγέλης ο Βενιζέλος, αναρωτήθηκα μεγαλοφώνως.
Οι ομιλίες των επίδοξων διαδόχων του ανέδιδαν τη θέρμη των επικηδείων, τόσο γλαφυρά ήταν τα λόγια που ξεστόμισα για κείνον: «Ο Ευάγγελος Βενιζέλος στήριξε καθοριστικά και με τεράστιο πολιτικό κόστος τη μοναδική στρατηγική που υπήρχε για τη χώρα», είπε η Γεννήματα, «τον χρειαζόμαστε δίπλα μας στη νέα προσπάθεια», συμπλήρωσε ο Κωνσταντινόπουλος. Και μετά ήρθε ο Λοβέρδος, ο Άρχοντας των Γλειψιματιών, να τους ταπώσει όλους. «Ο Βενιζέλος είναι ο σημαντικότερος Έλληνας πολιτικός», απεφάνθη ο αγλαός Ανδρέας, ο οποίος μπερδεύει, προφανώς, τον Ευάγγελο με τον Ελευθέριο. Η ίδια σύγχυση επικρατεί, άλλωστε, και στο 70% των ψηφοφόρων του Κινήματος, «μια χαρά κρατιέται ο Λεφτεράκης, έχει πάρει λίγα κιλά αλλά κατά τα άλλα είναι φράπα».
Μην ανησυχείτε, ο Ευάγγελος ζούσε και θα ζει ανάμεσά μας, θα μας περιτριγυρίζει σαν κακός οιωνός, σαν την ομίχλη που είχε απλωθεί στο νησί του Κάρπεντερ. «Αποχωρώ από τη θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, όχι από την πολιτική όχι από την ευθύνη μου, όχι από τον αγώνα για τη χώρα, όχι από τη σχέση με τους πολίτες, όχι από τη σχέση με την ιστορία». Ο Βενιζέλος θέλει να γίνει Κιγκινάτος (Ρωμαίος στρατηγός που αποσύρθηκε και μετά επέστρεψε ως αρχηγός του κράτους) κι ας λέει το αντίθετο. Περιμένει να δικαιωθεί από την ιστορία, περιμένει να τον καλέσουμε να μας σώσει από τους μοβόρους εθνολαϊκιστές που κατέλαβαν τα ανάκτορα. Γι’ αυτό πέταξε από τους ώμους του το ΠΑΣΟΚ, αφού προηγουμένως το οδήγησε, πρώτος αυτός μεταξύ ίσων, στην απόλυτη απαξίωση και ανυποληψία.
Ο Βαγγέλης δεν είναι ΠΑΣΟΚ ή τουλάχιστον δεν ήταν, μέχρι που έγινε αρχηγός. Το είπε ο ίδιος, μέχρι το 2011 δεν είχα επιτελικές θέσεις. Ο υπουργός Εξωτερικών, Άμυνας, Ανάπτυξης, Δικαιοσύνης, Μεταφορών, Τύπου, Πολιτισμού, δεν είχε επιτελικές θέσεις. Δεν είχε επιτελικές θέσεις αυτός που έφτιαξε το Νόμο Περί Ευθύνης Υπουργών, τη Συνταγματική Αναθεώρηση, τον Εκλογικό Νόμο, τις Ολυμπιάδες, Πολιτιστικές και Αθλητικές. Το θολό ποτάμι του ΠΑΣΟΚ πέρασε πάνω από τον Ευάγγελο κι αυτός παρέμεινε πάλλευκος, σαν κύκνος που τσαλαβουτά σε λίμνη.
Πάλλευκος παρέμεινε ο Βαγγέλης και μετά την ανάληψη της προεδρίας του κόμματος. «Οι δυο προηγούμενοι πρόεδροι μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου έγιναν πρωθυπουργοί, κυβέρνησαν τον τόπο. Θεωρώ ότι αυτό που κλήθηκα να κάνω, είναι ιστορικά σημαντικότερο». Θα έχει πολλά να γράψει ο Ιστορικός του Μέλλοντος για όσα διέπραξε ο Βαγγέλης από το 2011 και μετά. Για το χαράτσι στη ΔΕΗ, για το PSI που κατέστρεψε ταμεία, νοσοκομεία, πανεπιστήμια, για το μαύρο στην ΕΡΤ για τη στήριξη της κυβέρνησης των Μπαλτάκων. Θα τον καταγράψει ο Ιστορικός τον Βενιζέλο, όχι σαν Κιγκινάτο- σιγά μην τον φωνάξουμε να μας σώσει- αλλά σαν Ηρόστρατο, σαν τον βοσκό που κατέστρεψε τον τον Ναό της Αρτέμιδας στην Έφεσο, για να μείνει στην ιστορία.
Και έμεινε στην ιστορία με γράμματα κατάμαυρα.
Γιώργος Ανανδρανιστάκης
εφημερίδα Η ΑΥΓΗ
Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του koutipandoras.gr